Tuesday, May 28, 2013

சிகரங்களைத் தாண்டிச்செல்லும்  மனிதர்களால்
எனோ முடிவதில்லை...
சிலுவைகளைத் தாண்டிச்செல்ல

சென்ரியு கவிதை 1

கால் கை அமுக்க
பல பணிப்பெண்களை வைத்திருக்கின்றான்...
ஒன்றுமே செய்ய இயலாதவன்

சென்ரியு

கதவிடுக்கில் பல்லி
வேகமாக மூடினேன்...
பயத்தில் கண்களை

கவிதையை முடிக்க வாருங்கள்....

நொண்டி குதிரை வண்டி ஊர் போய் சேருமா
வேண்டி அழுது நின்றால் கேட்டது கிடைக்குமா
சண்டித்தனம் செய்து சாதிக்க முடியுமா
மண்டி இட்டு பணிந்தால் மறுமலர்ச்சியும் பிறக்குமா


Monday, May 27, 2013

என்ன பயன் - கவிதையை முடிக்க வாருங்கள்

கூனி
குறுகிய
வாழ்ந்து
என்ன பயன்?

பாவப்பட்ட
ஜென்மம் என
பிறர் கூறிமட்டும்
என்ன பயன்?

தோல்விப்பாடங்களை
மட்டுமே
கற்றுதரும்
வாழ்க்கை வாழ்ந்து
என்ன பயன்?


சென் - கவிதை

தவறி விழுந்தவனைப் பார்த்து
நின்று கொண்டிருந்தவன்...
விழுந்து  விழுந்து சிரித்தான்

Friday, May 24, 2013

கடவுளின் சுவடுகள்

குழந்தைகளுடன் விளையாடிய தருணங்களில்
எனக்குள் தெரிந்தது....
கடவுள் வந்துபோன சுவடுகள்

சென்ரியு கவிதை

தூக்கி எறிந்து பேசுவதையே
பழக்கமாக கொண்டிருந்தான்....
குண்டு எறியும் விரன்

தமிழில் சிறுகதை இலக்கியம் - தோற்றமும் வளர்ச்சியும்




                  தமிழில் சிறுகதை இலக்கியம் -  தோற்றமும் வளர்ச்சியும்

இந்தியாவிற்கு வாணிபத்திற்காக வந்த மேலை நாட்டவர்கள் வாணிபத்துடன் தங்களின் மதத்தினையும் மக்களிடையே பரப்பும் முயற்சியில் இறங்கினர். இம்முயற்சியின் விளைவாக, ஜான் கூட்டன் பர்க்கின் அச்சுப்பொறி ஏந்திரம், ஜான் மெக்காலேவின் கல்விதிட்டம்  ஆகியவை இந்தியாவிற்கு கொண்டுவரப்பட்டன.
ஜான் கூட்டன் பர்க்கின் அச்சுப்பொறி ஏந்திரத்தின் வருகையால் ஓலைசுவடிகளில் படைக்கப்பட்டுவந்த தமிழ் இலக்கியப்படைப்புகள் புத்தகங்களாக மாற்றம் பெற்றன. ஜான் மெக்காலேவின் கல்விதிட்டமானது இந்தியர்களின் அறிவுத்திறத்தை மேம்படுத்தியது.
இந்தியாவில் மேலை நாட்டவர்களின் வருகையால் இலக்கியங்களில் மாபெரும் மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன. தமிழ் நாட்டில் மரபுகவிதை வடிவத்தில் பலநூற்றாண்டுகளாக படைக்கப்பட்டுவந்த இலக்கியங்கள் ஆங்கிலேயர் வருகையினால் வடிவத்தில் மாற்றம் பெற்றன.
தமிழ் இலக்கியமானது மேலை நாட்டினரின் வருகையினால் புதுக்கவிதை, சிறுகதை, நாவல், நாடகம் ஆகிய நவீன இலக்கிய வகைகளைத் தன்ன்னகத்தே பெற்றது.
தமிழில் சிறுகதை தோற்றம்
காலம் காலமாகக் கதை சொல்வதும், கதை கேட்பதும் எல்லாத் தேசங்களிலும், எல்லா மக்களிடையேயும் வாய்மொழி மரபாக இருந்து வந்திருக்கிறது. நாகரிகம் தோன்றுவதற்கு முன்பே, மக்கள் இனக் குழுக்களாக இயங்கி வந்த போது, ஓய்வு நேரங்களில் சக மனிதர்களிடம் தொடர்பு கொள்வதற்கும், குடும்ப உறவினர்களுடன் பொழுதைக் கழிக்கவும் கதை கூறும் மரபைக் கையாண்டு வந்துள்ளனர். கதை கூறுபவர் தன்னுடைய கற்பனை வளத்தாலும், அனுபவத்தின் பயனாலும், தான் கண்டதையும் கேட்டதையும் விரித்துச் சொல்லி, கேட்போரின் பொழுது போக்கிற்குத் துணை நின்றனர். ‘ஒரே ஒரு ஊரில் ஒரே ஒரு ராஜாவாம்’ என்று சுவாரஸ்ய உணர்வோடு கதை தொடங்கும் மரபும் நம்மிடையே இருந்துள்ளது. பொய்ம்மொழி, பொய்க்கதை, புனைகதை, கட்டுக்கதை, பழங்கதை என்றெல்லாம் கதைகள் அக்காலத்தில் சுட்டப்பட்டுள்ளன. குடும்பங்களில் சிறு குழந்தைகளுக்குப் ‘பாட்டி கதை’ சொல்லும் மரபு உண்டு. அம்மரபு போன தலைமுறை வரை தமிழ் மண்ணில் இருந்து வந்துள்ளது.
மேலை நாடுகளில் குறிப்பாக அமெரிக்கா, பிரான்ஸ் ஆகிய நாடுகளிலும், கீழை நாடான ரஷ்யாவிலும் சிறுகதை என்ற பெயரில் ஒரு நிகழ்ச்சி, ஓர் உணர்ச்சி, ஓரிரு பாத்திரங்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு, அரைமணி நேரத்தில், ஒரே அமர்வில் படித்து முடித்துவிடக் கூடிய கதைகள் தோற்றம் பெற்று அச்சேறின. ஆங்கிலக் கல்வியின் காரணமாக, நம்மவர்களும் அதே போன்ற கதை மரபை நம்மிடையே உருவாக்கத் தொடங்கினர். இப்படித் தொடங்கியதுதான் தமிழ்ச் சிறுகதை வரலாறு.
உலக நாடுகளில், மற்ற நாடுகளைவிட அமெரிக்காவில் தான் சிறுகதை மிக விருப்பமான இலக்கிய வடிவமாகப் போற்றப்படுகிறது. அமெரிக்காவின் மிகச் சிறந்த சிறுகதைப் படைப்பாளர்களாக விளங்கும் எட்கர் ஆலன்போ, நத்தானியல் ஹாதான், வாஷிங்டன் இர்விங், ஓஹென்றி ஆகியோர் உலக நாடுகள் அனைத்திலும் செல்வாக்குப் பெற்றவர்களாகத் திகழ்கின்றனர்.
பிரான்ஸ் நாட்டில் தோன்றிய சிறுகதைகள் உலக அளவிலேயே மிகப் புகழ்பெற்றவை ஆகும். மெரிமீ (Merimee), பால்ஸாக் (Balzac), மாப்பசான் (Maupassant) ஆகிய சிறுகதை ஆசிரியர்கள், ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பின் மூலமாக உலகத்தினரால் அறியப்பட்டனர். இவர்களில், மாப்பசான்தான் இந்திய மொழிச் சிறுகதைப் படைப்பாளிகளுக்கு வழிகாட்டியாக இருந்திருக்கின்றார்.
முதல் காலக் கட்டம் (1900 - 1925)
தமிழில் மேலைநாட்டு மரபை ஒட்டிய நவீனச் சிறுகதை முயற்சிகள் 20ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கக் காலக் கட்டத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்டன.
தமிழில் மகாகவி சுப்பிரமணிய பாரதியாரே சிறுகதை படைப்பதற்கான முதல் சோதனை முயற்சியில் ஈடுபட்டவர். இவருடைய  நவதந்திரக் கதைகள், வேணுமுதலி சரித்திரம், மன்மத ராணி, பூலோக ரம்பை, ஆவணி அவிட்டம், ஸ்வர்ண குமாரி, ஆறில் ஒரு பங்கு, காந்தாமணி, ரயில்வே ஸ்தானம் போன்ற கதைகள் சிறுகதைக்குரிய இலக்கணங்களை பெரும்பாலும் பெறாவிட்டாலும் ஆரம்பகால முயற்சிகளாகும்.
          வ.வே.சு. ஐயர் 1912ஆம் ஆண்டு மங்கையர்க்கரசியின் காதல் முதலிய கதைகள் என்ற ஐந்து கதைகள் அடங்கிய தொகுதியை வெளியிட்டார். ஐந்து கதைகளில் குளத்தங்கரை அரசமரம் என்ற கதையே தமிழின் முதல் சிறுகதையாகும்.
ஆங்கிலத்திலும் தமிழிலும் நாவல் படைத்து வந்த அ.மாதவையா குசிகர் குட்டிக் கதைகள் என்ற பெயரில் தமது சிறுகதைகளை இரு தொகுதிகளாக வெளியிட்டார். சமூகச் சீர்திருத்த நோக்குடன் இக்கதைகளைப் படைத்ததாக மாதவையா அந்நூலின் முன்னுரையில் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
 பாரதியார், வ.வே.சு. அய்யர், மாதவையா போன்றோர் தமிழில் சிறுகதை முன்னோடிகளாகப் போற்றப்படுகிறார்கள்.
இரண்டாம் காலக் கட்டம் (1926 - 1945)
       இக்காலக் கட்டம் தமிழ்ச் சிறுகதை வரலாற்றில் சிறப்பான காலக் கட்டம் எனலாம். புதுமைப்பித்தன்,கு.ப.ரா., ந.பிச்சமூர்த்தி, பி.எஸ்.ராமையா, மௌனி போன்றவர்களும், கல்கி, ராஜாஜி, கே.எஸ்.வேங்கட ரமணி, சிட்டி, சங்கரராம், லா.ச.ரா. போன்றவர்களும் இக்காலக் கட்டத்தில் சிறுகதை எழுதியுள்ளனர்.
கல்கி அதிர்ஷ்ட சக்கரம், கவர்னர் விஜயம், காங்கிரஸ் ஸ்பெஷல், கோர சம்பவம், சாரதையின் தந்திரம், டெலிவிஷன், திருவழுந்தூர் சிவக்கொழுந்து என்று பல சிறுகதைகளை எழுதியுள்ளார். கதர் இயக்கம், தீண்டாமை அகற்றுதல், உப்புச் சத்தியாகிரகம், புலால் உணவு தவிர்த்தல், விதவா விவாகம், பாலிய விவாகக் கொடுமை என்று விடுதலை உணர்வுடைய கதைகளையும், சமூக உணர்வுடைய கதைகளையும் எழுதியுள்ளார். இவருடைய எழுத்தில் நகைச்சுவை முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது.
 தமிழ்ச் சிறுகதை முயற்சியை உலகத் தரத்திற்கு எடுத்துச் செல்ல முயன்றவர்களுள் புதுமைப்பித்தன் முதன்மையானவர் ஆவார். சிறுகதைக்கு முக்கியத்துவம் தரும் மணிக்கொடி என்ற இலக்கியப் பத்திரிக்கையுடன் தொடர்பு கொண்டு மிகச்சிறந்த படைப்பு முயற்சியில் ஈடுபட்டார். மேல்நாட்டுச் சிறுகதை ஆசிரியர்களின் படைப்பாக்கத்தை நன்கு அறிந்த அவர், அவற்றை உள்வாங்கிக் கொண்டு, தமது சொந்தப் படைப்பாளுமையைக் கொண்டு அற்புதமான சிறுகதைகளைப் படைத்துள்ளார். புதுமைப்பித்தன் கேலிக்கதைகள், புராணக் கதைகள், தத்துவக் கதைகள், நடப்பியல் கதைகள் என்று பலவகையான கதைகளைப் படைத்துள்ளார். வறுமையைப் பற்றிப் பொய்க் குதிரை, ஒருநாள் கழிந்தது, பொன்னகரம், துன்பக்கேணி போன்ற கதைகளையும், புராணக் கதை மரபை வைத்துச் சாபவிமோசனம், அகல்யை அன்றிரவு போன்ற கதைகளையும், தத்துவ நோக்கோடு கயிற்றரவு, மகாமசானம், ஞானக் குகை போன்ற கதைகளையும், வேடிக்கை வினோதக் கதையாகக் கடவுளும் கந்தசாமிப் பிள்ளையும் என்ற கதையையும், நாட்டுப்புறக் கதைப் பாங்கோடு சங்குத்தேவனின் தர்மம், வேதாளம் சொன்ன கதை போன்ற கதைகளையும் எழுதியுள்ளார்.
ந.பிச்சமூர்த்தியின் கதைகளிலும் சிறுகதையின் வடிவமும் உத்தியும் சிறப்பாக அமைந்துள்ளன. மனித மன ஆழத்தை அவர் தம் கதைகளில் சிறப்பாக வடித்துள்ளார். பதினெட்டாம் பெருக்கு, தாய், வானம்பாடி, மண்ணாசை, விழிப்பு, பஞ்சகல்யாணி போன்ற பல இலக்கியத் தரமான கதைகளைப் படைத்துள்ளார்.
கு.ப.ராஜகோபாலன் இக்காலக் கட்டத்தைச் சேர்ந்த மற்றொரு சிறந்த எழுத்தாளர் ஆவார். இவர் ஆண் பெண் உறவை மையமாகக் கொண்டு பல கதைகளை எழுதியுள்ளார்.  திரை, சிறிது வெளிச்சம், மூன்று உள்ளங்கள், ஆற்றாமை, விடியுமா, நூருன்னிசா, தாயாரின் திருப்தி போன்ற இவருடைய கதைகளும் குறிப்பிட்டுச் சொல்லத் தக்கனவாகும்.
மௌனி, இக்காலக் கட்டத்தைச் சேர்ந்த மற்றொரு சிறந்த படைப்பாளி ஆவார்.  இவருடைய சிறுகதைகள் அனைத்தும் அழியாச் சுடர், மௌனியின் கதைகள் என்ற பெயர்களில் இரு தொகுதிகளாக வெளிவந்துள்ளன.
இந்தக் காலக்கட்டத்தில் எழுதிய மற்றொரு எழுத்தாளர் லா.ச.ராமாமிர்தம்.  தரங்கிணி, காயத்திரி, இதழ்கள், புலி ஆடு, ஜ்வாலை என்பன இவருடைய சிறுகதைகளில் சிலவாகும்.
இக்காலக் கட்டத்தில் எழுதிய குறிப்பிடத்தகுந்த பிற சிறுகதை எழுத்தாளர்கள் பி.எஸ். ராமையா, கி.ரா. என்ற கி.ராமச்சந்திரன், சிதம்பர சுப்பிரமணியன், டி.எஸ். சொக்கலிங்கம், சங்கு சுப்பிரமணியன் போன்றவர்கள் ஆவர்.
மூன்றாம் காலக் கட்டம் (1946 - 1970)
தமிழ்ச் சிறுகதை வரலாற்றில், மூன்றாவது பகுதியான இக்காலக் கட்டத்தில், மிகப் பலர் சிறுகதை எழுதுவதை மேற்கொண்டார்கள். கரிச்சான் குஞ்சு, தி.ஜானகிராமன், எம்.வி.வெங்கட்ராம், ரா. பாலகிருஷ்ணன், விந்தன், கு.அழகிரிசாமி, மு.சிதம்பர ரகுநாதன், அகிலன் திராவிட இயக்க எழுத்தாளர்களான அண்ணா, மு.கருணாநிதி ஆகியவர்களும், மு.வ. என்னும் மு.வரதராசனார், ஜெயகாந்தன் ஆகியவர்களும் சிறுகதைகள் படைத்துள்ளனர். இவர்களில் சிலர் சிறுகதை இலக்கியத்திலும், சிலர் நாவல் இலக்கியத்திலும், சிலர் இவ்விரண்டு இலக்கிய வகைகளிலும் தடம் பதித்துள்ளனர்.
தி.ஜானகிராமனின் மறதிக்கு, செய்தி, முள்முடி, சிலிர்ப்பு போன்ற சிறுகதைகள் பெரும் சிறப்புத்தன்மை வாய்ந்தவை.
 அகிலன் பதினேழு சிறுகதைத் தொகுதிகளை எழுதி வெளியிட்டுள்ளார். இவரின் முதல் சிறுகதை காசு மரம் என்பதாகும். மேலும், சகோதரர் அன்றோ, கங்காஸ்நானம், சிசுவின் குரல், ஏழைப் பிள்ளையார், பெரிய மீன், ஆண்-பெண், குழந்தை சிரித்தது, சத்திய ஆவேசம், நெல்லூர் அரிசி, பசியும் ருசியும், விடுதலை என்பன இவர் எழுதிய சிறுகதைகளுள் சிலவாகும்.
திராவிட இயக்கச் செல்வாக்குடன் பகுத்தறிவுப் பாதையில் கதை படைத்தவர்களுள் அண்ணா, மு.கருணாநிதி ஆகியோர் இன்றியமையாதவர்கள்.
அண்ணாவின் தஞ்சை வீழ்ச்சி, சொர்க்கத்தில் நரகம், திருமலை கண்ட திவ்விய ஜோதி, புலி நகம், பிடி சாம்பல் போன்ற பல கதைகளில் மத நம்பிக்கையைக் கண்டித்துள்ளார். செவ்வாழை இவருடைய மிகச் சிறந்த கதையாகும். ஏழ்மையின் கொடுமையை இக்கதையில் மிகச் சிறப்பாக எடுத்துக்காட்டியுள்ளார்.
வடிவ உத்தியுடன் பகுத்தறிவுப் பாதையில் கதை எழுதியவர் மு.கருணாநிதி. குப்பைத்தொட்டி, கண்டதும் காதல் ஒழிக, நளாயினி, பிரேத விசாரணை, தொத்துக் கிளி, வாழ முடியாதவர்கள் போன்ற இவருடைய சிறுதைகள் குறிப்பிடத்தக்கன.
மு.வ வின் விடுதலையா, குறட்டை ஒலி பழியும் பாவமும்,
இக்காலக் கட்டத்தில் எழுதிய ஜெயகாந்தன் சிறந்த சிறுகதை ஆசிரியர். இவருடைய  ஒரு பிடி சோறு,இனிப்பும் கரிப்பும் , தேவன் வருவாரா ,மாலை மயக்கம் ,யுகசந்தி (அக்டோபர்,உண்மை சுடும் ஆகியவை சிறப்புத்தன்மை வாய்ந்த கதைகளாகும்.
நான்காம் காலக் கட்டம் (1976 முதல் இன்று வரை)
எழுபதுகளில் சா.கந்தசாமி, இந்திரா பார்த்தசாரதி, ந.முத்துசாமி, அசோகமித்திரன், நீல பத்மநாபன், வண்ணநிலவன், வண்ணதாசன், சுஜாதா, நவபாரதி, சுப்பிரமணிய ராஜு, பாலகுமாரன் போன்றவர்களும் பா.செயப்பிரகாசம், பிரபஞ்சன், கிருஷ்ணன் நம்பி, ஜெயமோகன், ஜி.நாகராஜன் போன்றவர்களும் சிறுகதைப் படைப்புகளில் குறிப்பிட்டுச் சொல்லும்படியாகத் தடம் பதித்துள்ளனர். இந்தக் காலக் கட்டத்தில், நவீனத் தமிழ்ச் சிறுகதை இலக்கியம், கருத்திலும் சொல்லும் நேர்த்தியிலும் மொழியைக் கையாளும் முறையிலும் பல மாறுதல்களைக் கண்டுள்ளது. இச்சிறுகதைகள் தமிழ் மக்களின் வாழ்க்கையைப் பல்வேறு கோணங்களில் பிரதிபலித்துக் காட்டுகின்றன. சிறுகதைப் படைப்பே விமர்சன ரீதியாக எழுதப்பட்டது. அதனால் தேவையற்ற சொல் அலங்காரம், தேவையில்லாத வர்ணனைகள் என்பனவெல்லாம் தவிர்க்கப்பட்டு, படைப்பு அதன் முழு வீச்சோடு வெளிப்பட்டுள்ளது எனலாம். இருபத்தோராம் நூற்றாண்டு தொடர்பு யுகம், கணினி யுகம் என்றெல்லாம் சுட்டப்படுகிறது. இந்நூற்றாண்டில், இணைய இதழ்கள் என்ற புதுவகை இதழ்கள் தோற்றம் பெற்றன. அவற்றில் உலகத் தமிழ் எழுத்தாளர்களின் படைப்புகள் ஒருங்கே இடம் பெறுவதற்கான சாத்தியக் கூறுகள் உருவாகிக் கொண்டிருக்கின்றன. தமிழகத்திலிருந்து புலம்பெயர்ந்த காஞ்சனா தாமோதரன், கீதா பென்னட், இலங்கையிலிருந்து புலம்பெயர்ந்த இராஜேஸ்வரி பாலசுப்பிரமணியன் போன்றவர்கள் தொடர்ந்து இவ்விதழ்களில் எழுதி வருகின்றனர். இவர்களைத் தொடர்ந்து உலகத் தமிழ் எழுத்தாளர்கள் பலர் சங்கமிக்க இணைய இதழ்கள் வழி அமைத்தால் அது தமிழ்ச் சிறுகதை வளர்ச்சியை மற்றோர் உயரத்திற்கு உறுதியாக இட்டுச் செல்லும் என்பதில் ஐயமில்லை.


ஆம்... கவிதை

தனித்திருத்தல்
காத்திருத்தல்
இரண்டும்...
தற்கொலைக்குச் சமம்

உன்னுடன்
சேர்ந்திருத்தல்
மட்டுமே...
சொர்க்கத்தை
சேர்வதற்கான
பேரின்ப பெருவாழ்விற்கான
தவம்



Wednesday, May 22, 2013

சென்ரியு கவிதைகளின் உள்ளடக்கங்கள்



சென்ரியு கவிதைகளின் உள்ளடக்கங்கள்
தமிழ்க்கவிதை இலக்கியம் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கும் மேற்பட்ட  வரலாற்றினை  உடையது.  காலந்தோறும் சமூகம், பொருளாதாரம்,  அரசியல் ஆகியவற்றில்  ஏற்படும் மாற்றங்களால் கவிதை இலக்கியமானது புதுப்புது வடிவங்களையும் பொருண்மைகளையும் தன்னகத்தே பெற்றுவந்துள்ளது. தொன்மையான  தமிழ் இலக்கிய கவிதைகள் யாப்பு இலக்கணங்களைப் பின்பற்றி படைக்கப்பட்டன. ஆங்கிலேயர்களின் வருகையினால் இந்தியாவில் கல்வி முறையில் மாபெரும் மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தன. ஆகையினால், மேனாட்டு இலக்கிய வடிவங்கள் பல இந்திய மொழிகளில் தோற்றம் பெற்றன. அவற்றில், புதுக்கவிதை வடிவமும் ஒன்றாகும். வால்ட் விட்மன் எனும் மேனாட்டு கவியின் புதுக்கவிதைப் படைப்பான புல்லின் இதழ்கள் எனும் கவிதைத்தொகுப்பின் மீது கொண்ட ஈடுபாட்டினால், பாரதியார் வசன கவிதைகளை படைக்கத் தொடங்கினார். பாரதியாரின் வசனக்கவிதை முயற்சிகள்  தமிழில் புதுக்கவிதையின் தோற்றத்திற்கு வித்திட்டன. புதுக்கவிதை இலக்கியம் தமிழில் மாபெரும் வளர்ச்சி நிலையை அடைந்தது. சப்பான் நாட்டுக் கவிதையான ஹைக்கூவை  பாரதியார் தமிழில் அறிமுகப்படுத்தினார். சென் தத்துவம், இயற்கை சார்ந்த பாடுபொருள் ஆகியவற்றை பொருண்மையாகவும் மூன்றடிகளை அடிவரையறையாகவும் கொண்ட ஹைக்கூ கவிதைகள் தமிழில் மாபெரும் செல்வாக்கினைப் பெற்றன.
சப்பானின் பிற கவிதை வடிவங்களான லிமரைக்கூ, சென்ரியு, ஹைபுன் ஆகிய கவிதை இலக்கியங்களும் தமிழில் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு வளர்ச்சி நிலையை அடைந்து வருகின்றன. இவற்றில், சென்ரியு கவிதைகள் ஹைக்கூ கவிதைகளுக்கு அடுத்து தமிழில் மிகுந்த செல்வாக்கினை பெற்று திகழ்கின்றன. சென்ரியு கவிதைகள் ஹைக்கூ கவிதைகளைப் போன்று மூன்றடி வடிவத்தை பெற்றுத்திகழ்ந்தாலும், பொருண்மை அடிப்படையில் வேறுபடுகின்றன. ஏனெனில், சென்ரியு  கவிதைகள் மானுடத்தைப் பற்றி பாடுகின்றன. சென்ரியு கவிதைகள் தமிழில் வளர்ச்சிநிலையை அடைந்து வரும் நவீன கவிதை இலக்கிய வடிவமாகும். எனவே, சென்ரியு கவிதைகளின் தனித்தன்மைகளை ஆராய்ந்து அறியும் அடிப்படையில் இவ்வாய்வு கட்டுரை அமைகின்றது.
மனித நடத்தைகளை நகைத்தோன்ற வெளிப்படுத்துவது சென்ரியு. இக்கவிதை வடிவம் தமிழில் நகைப்பா எனும் பெயரில் வழங்கப் பெறுகின்றது. சென்ரியு கவிதைகள் மனித வாழ்வை அங்கதப் படுத்துவதுடன் மானுடப் புலனுணர்வையும் மிகுதியாக சார்ந்திருக்கின்றன. சென்ரியு கவிதைகள் பொருண்மை நிலையில் அறிவுரை, பொதுத்தன்மை, முரண், பொன்மொழி, அங்கதம், வேடிக்கை, விடுகதை, நகைச்சுவை  ஆகிய பல நிலைகளில் விரிந்து வெளிப்படுகின்றன.
அறிவுரை வழங்கும் தன்மை
நன்மை பயக்கும் என்ற நோக்கத்தில் வழங்கப்படும் புத்திமதி, கருத்து, ஆலோசனை ஆகியவை அறிவுரை என வரையறுக்கப்படுகின்றது. அறிவுரை கூறும் பாங்கு படைப்பிலக்கிய பொருண்மைகளில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக திகழ்கிறது. இப்பொருண்மையானது தமிழ் கவிதை இலக்கியங்களில் விரவிக்காணப்படுகின்றன. அத்தன்மையானது, சென்ரியு என்கின்ற நகைப்பா கவிதைகளிலும் குறிப்பிடத்தக்க அளவில் பதிவுசெய்யப்படுகின்றன. இத்தகைய கவிதைகளில் கவித்துவம் மிகக்குறைந்த அளவிலேயே காணப்படுகின்றன.

ஏழ்மையும் வறுமையும் மிகுந்த இந்திய திருநாட்டில், மக்கள்தொகை பன்மடங்கு மிகுந்துள்ள நிலையில் குடும்பக்கட்டுப்பாட்டின் அவசியத்தை அறிவுரையாக வலியுறுத்தும் வே.மணிகண்டனின் இக்கவிதை,
“கடமை கண்ணியம் கட்டுப்பாடு
தெரிந்தவனுக்கோ தெரியவில்லை
குடும்பகட்டுப்பாடு”
கடமை, கண்ணியம், கட்டுப்பாடு தெரிந்தால் மட்டும் போதாது. நூறு கோடிக்கு மேல் மக்கள் தொகை மிகுந்துள்ள இத்திருநாட்டில் மக்கள் தொகை பெருகாமல் இருக்க குடும்பக்கட்டுப்பாட்டினை அறிந்திருக்க வேண்டும் என மென்மையான நகையுடன் அறிவுறுத்துகிறது.
பொதுத்தன்மை உடையன
சென்ரியு கவிதைகள் தமிழ் நாட்டில் தற்காலத்தில் பெரும்பான்மையான கவிஞர்களால் படைக்கப்பட்டுவருகின்றன. சென்ரியு கவிதைகளின் தனித்தன்மைகளில் ஒன்றான பொதுத்தன்மை உடையதாகத்தான் பெரும்பான்மையான சென்ரியு கவிதைகள் படைக்கப்படுகின்றன.
சென்ரியு கவிதைகளில் பொதுத்தன்மையை உள்ளடக்க தனித்தன்மையாகக் கொண்ட கவிதைகள் பெரும்பாலும்  வார்த்தைகளை வைத்து விளையாடும் வார்த்தை விளையாட்டுகள் போலவே படைக்கப்படுக்கின்றன. எடுத்துக்காட்டாக,
“பட்டாம்பூச்சி
பிடிக்கும் சிறுவன் பாட்டிலும்
பட்டாம் பூச்சி”
இக்கவிதை கவித்துவத்தையும் கருத்துச்செறிவையும் மிகவும் குறைந்த அளவே  பெற்றுள்ளது. மேலும், வார்த்தைகளால் மட்டுமே இக்கவிதை கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது. எனினும், பொதுத்தன்மை எனும் பொருண்மை அடிப்படையில் இச்சென்ரியு கவிதை சிறப்புத்தன்மை வாய்ந்ததாக திகழ்கின்றது.
முரண்
ஒன்றுக்கு ஒன்று எதிரானவைகளைக் கொண்டு அமைப்பது முரண் என்னும் உத்தியாகும். மரபுக் கவிதைகளில் முரண்தொடை எனக் கூறப்படும். மாறுபட்ட இரு பொருள்களை அடுத்தடுத்து இணைத்துப் பார்ப்பதில் புதுத்தன்மையுடன் கவித்துவம் கூடும். முரணானது சென்ரியு கவிதைகளில் மூன்று வகையாக பயின்று வருகின்றன. அவை,
1.   சொல் முரண்:  முரண்பாடான சொற்களின் இணையடுக்கைச் சொல் முரண் என்பர்
2.   பொருள் முரண்: கவிதையில் சொல்லளவில் மட்டுமல்லாது கருத்தளவில் மாறுபட்டிருப்பது பொருள்முரண் எனப்படும்.
3.   நிகழ்ச்சி முரண்: கவிதையில் இருவேறு கூறான நிகழ்ச்சிகளை விவரிப்பது நிகழ்ச்சி முரண் தோன்றுகிறது, முன்னுக்குப்பின் மாறுபட்ட செயல்கள் நிகழ்ச்சி முரணாக அமைகின்றன.
சென்ரியு கவிதைகளில் முரணை தனித்தன்மையாக கொண்டுப்படைக் கப்படும் கவிதைகள் கவித்துவம், நகைப்புத்தன்மை ஆகிய கூறுகளை உள்ளடக்கமாகக் கொண்டு படைக்கப்பட்டுள்ளன. பெரும்பாலும் முரண்களால் அமைக்கப்படும் கவிதைகள் கருத்துக்கு முன்னுரிமை தருவதில்லை நகைப்புத்தன்மைக்கே முக்கியத்துவம் தருகின்றன.
மாமதயானையின் கடவுளின் கடைசி கவிதை தொகுப்பில் உள்ள நிகழ்ச்சி முரண் கவிதைகள்,
“ஆசிரியர் பாடத்தில் அசோகன்
மாணவனின் மனதில்
மரம் வெட்டும் தந்தை”
இக்கவிதையானது இரு மாறுபட்ட செயல்களை விவரிக்கின்றது. ஆசிரியர் பாடத்தில் வரும் அசோக சக்கரவர்த்தி தம்முடைய நாட்டில் மரங்களை வளர்த்தவர். ஆனால், மாணவனின் மனதில் வரும் அவனுடைய தந்தை மரங்களை வெட்டுபவர். எனினும், இரு வேறுபட்ட பாத்திரங்களை உள்ளடக்கமாக கொண்டு முரணாக இக்கவிதை படைக்கப்பட்டுள்ளது. இக்கவிதையில் காருமி என்கின்ற மெல்லிய நகையுணர்வும் பிறக்கிறது.
பொன்மொழிப் போன்றவை
சான்றோர்களின் அறிவுரைகளில் முத்தாய்ப்பாய் விளங்கக்கூடிய வார்த்தைகளே பொன்மொழிகள் என்கின்றோம். பொன்மொழிகள் மனிதனின் மனதில் பெறும் மாற்றத்தையும் புதுஉத்வேகத்தினையும் ஏற்படுத்துபவை. சென்ரியு கவிதைகளில் பொன்மொழி பயப்பவை போன்ற உள்ளடக்கங்களில் மிகவும் குறைந்த அளவே கவிதைகள் படைக்கப்படுகின்றன.
பணம் பத்தும் செய்யும் என்னும் பொன்மொழியினை மீட்டுருவாக்கம் செய்து ஈரோடுத்தமிழன்பன் படைத்துள்ள சென்ரியு,
“பணம்
எதையும் செய்யும் தெரிந்தவர்கள்
பணம் செய்தார்கள்”
இக்கவிதையானது பணம் எதையும் செய்யும் எனத் தெரிந்தவர்கள் பணத்தை செய்வதாக கவிஞர் கவிநயத்துடன் நகைப்புத்தன்மைமிக்க கவிதை படைத்துள்ளார்.
அங்கதத்தன்மை உடையன
அங்கதம் என்பது பிறருடைய குறைகளைச் சுட்டிக்காட்டித் திருத்தும் நோக்கமுடையது. அங்கதம் தமிழ்க் கவிதை மரபில் புதிதல்ல. தொல்காப்பியக் காலம் முதலே இருந்து வருகின்றது. அங்கதம் பிறருடைய தவறுகளை எள்ளி நகையாடும் தன்மையுடையது.
அங்கதத்தன்மையுடன் படைக்கப்படும் சென்ரியுக்களில் மனிதச் சமுதாயத்தில் நிலவுகின்ற சாதி, மதம், இனம், பொருளாதாரம் சார்ந்த ஏற்றத்தாழ்வுகளையும் அதனால் ஏற்படும் சிக்கல்களையும் வெளிப்படையாக பதிவுசெய்கின்றன. மாமதயானையின் கடவுளின் கடைசி கவிதைத் தொகுப்பில் இடம் பெற்றுள்ள இத்தகைய தன்மையை உடைய கவிதைகள்,
“ஆதிக்க வர்க்கத்தின்
ஆட்டத்தை அடக்கவே
அதிர்கிறது பறை”

“வெட்டியான் மரணம்
திடீர் குழப்பம்
எரிப்பதா? புதைப்பதா?”85
இக்கவிதைகளில் பெரும்பாலும் யுகாச்சி என்கின்ற சொல்ல வந்த செய்தியை நேரடியாக வெளிப்படையாக சொல்லும் தன்மையுடையன. மேலும், இக்கவிதைகளில் எள்ளல், நையாண்டி செய்யும் பண்புகள் மிகுதியாக இருக்க காண்கின்றோம். கவித்துவமும் கருத்தாழமும் பெற்ற இக்கவிதைகள் சமுதாயத்தில் நிலவுகின்ற ஏற்றத்தாழ்வுகளையும், அரசியல்வாதிகள் தலித்துகளை ஓட்டு வங்கியாக மட்டுமே பயன்படுத்தும் நிலையினையும் வெளிப்படையாக எடுத்துரைக்கின்றன.
விடுகதைத்தன்மை
ஒரு பொருளை மறை பொருளாக (நேரடியாக விபரிக்காமல்) விபரித்து தொடுக்கப்படும் ஒரு புதிரே விடுகதை ஆகும். இதை  பழம் தமிழில் பிசி என்றும் கூறலாம். விடுகதையை பொதுமக்கள் இலக்கிய வடிவமாகவும் வாய்மொழி இலக்கியமாகவும் சிலர் அடையாளப்படுத்துவர்.
விடுகதைத் தன்மையுடையதாக சென்ரியு கவிதைகள் தமிழில் மிகவும் குறைந்த அளவிலேயே படைக்கப்படுகின்றன. எனினும், சென்ரியு கவிதைகள் மூன்றடிகளை மட்டுமே பெற்றுள்ளதால் பெரும்பாலான கவிதைகள் விடுகதை அமைப்பை பெற்றுள்ளதாக தோன்றும். விடுகதை அமைப்புடைய சென்ரியுக்கள் பெரும்பாலும் வினா விடை அமைப்பில் படைக்கப்பட்டிருக்கும். இத்தகைய கவிதைகளில் காருமி என்கின்ற மென்மையான நகைச்சுவையும் சமுதாய கருத்தும் மிகுந்து காணப்பெறும்.
ஈரோடு தமிழன்பனின் விடுகதை தன்மையுடைய நகைப்பாக்கள்,
“எறியப்பட்ட
கல்மனத்தில் கலவரம்
எது காயப்படுமோ?
இக்கவிதையானது வெளிப்படையாக விடுகதைத்தன்மையுடையதாக தம்மை நிலைநிறுத்துகின்றது. இக்கவிதையில் நகைப்புத்தன்மை இல்லையெனினும் கருத்துச்செறிவும் கவித்துவமும் கவிதையினை சிறக்கச் செய்துள்ளன.

வேடிக்கைத்தன்மை
சென்ரியு கவிதைகளின் தனித்தன்மைகளில் வேடிக்கை  இன்றியமையாத ஒன்றாகும். தமிழில் கவிஞர்கள் வேடிக்கையான சம்பவங்களை சென்ரியு கவிதைகளின் பாடுபொருளாக நகைஉணர்வும் கவித்துவமும் மிளிர படைக்கின்றனர். இக்கவிதைகள் முரண்களால் உருவாக்கப்பட்டாலும் வேடிக்கையே முதன்மையான இடத்தினைப் பெறுகின்றது. இத்தனித்தன்மையில் அமைந்த கவிதைகளில் பெரும்பான்மையாக எவ்விதப் பொருளழமும் இன்றி கவிதைகள் படைக்கப்பட்டிருக்கும்.
பதவி ஆசையில்  திரியும் மனிதர்களுக்கு உலக நிலையாமையின் தத்துவத்தினை நகைச்சுவையுடன் வேடிக்கையாகச் சொல்லும் சென்ரியு,
“எப்பதவியும்
கிடைக்காதவருக்குக் கிடைத்தது
சிவலோகப்பதவி”
இக்கவிதையில் சிவலோகப்பதவி என்னும் வார்த்தையை பயன்படுத்திய விதம்  இக்கவிதையினை நகைப்பண்பும் வேடிக்கைத் தன்மையையும் அதி சிறப்பாக அமைய காரணமாக திகழ்கின்றது.
நகைச்சுவைத்தன்மை
சென்ரியு தமிழில் நகைப்பா என்னும் பெயரில் வழங்கப்படுகின்றது. சென்ரியு கவிதைகளின் முதன்மையான தனித்தன்மை நகைச்சுவை உணர்வு ஆகும். தமிழில் பெரும்பான்மையான சென்ரியு கவிதைகள் நகைச்சுவை உணர்விற்கு முக்கியத்துவம் அளிக்கும் விதமாக படைக்கப்படுகின்றன.
 ஈரோடு தமிழன்பனின் ஒருவண்டி சென்ரியு எனும் கவிதை நூலில் இடம்பெற்றுள்ள,
“சண்டைக் கோழி
வென்றாலும் தோற்றாலும்
பிரியாணி”
எனும் இக்கவிதையானது யுகாச்சி என்கின்ற உண்மையை வெளிப்படை யாகக் கூறும் தன்மையுடையதாகப் படைக்கப்பட்டுள்ளது. கருத்துச்செறிவை விட நகைச்சுவை உணர்விற்கே முக்கியத்துவம் அளிப்பதாக திகழ்கின்றது.
சென்ரியு கவிதைகள் மனித வாழ்வை அங்கதப்படுத்துவதுடன் மானுடப் புலனுணர்வையும் மிகுதியாகச் சார்ந்திருக்கின்றன. சென்ரியு கவிதைகள் பொருண்மை நிலைச் சார்ந்த தனித்தன்மைகளில் அறிவுரை, பொதுத்தன்மை, முரண், பொன்மொழி, அங்கதம், வேடிக்கை, விடுகதை, நகைச்சுவை ஆகிய பல நிலைகளில் விரிந்து வெளிப்படுகின்றன.